Urodzil sie w 1875 w Ossie kolo Opoczna.Pracujac jako kontroler w fabryce Frageta w Warszawie zainteresowal sie rzezba.Zaczal pobierac lekcje u Leopolda Wasilkowskiego a nastepnie studiowal w latach 1898 – 1902 na ASP w Krakowie pod kierunkiem Konstantego Laszczki,pozniej przez rok w paryskiej Académie Julian .Kiedy powrocil do kraju rozpoczal w manufakturze nieborowskiej eksperymenty ze szkliwem flambé.Technika ta polegala na polewaniu na szkliwo podstawowe kolejnych jego warstw pozwalajac im swobodnie splywac.W ten sposob tworzyly one nacieki o kontrastowych barwach i metalicznym polysku. Doskonalym przykladem wykorzystanej techniki sa rzezby Adam i Ewa czy tez Krolowa Jadwiga.Oprocz pracy w wytworni w Nieborowie,Jagmin prowadzil tez wlasna pracownie rzezby w Wisniewie,pozniej kierowal fabryka w Chodziezy a takze zostal mianowany Panstwowej Szkoly Sztuk Zdobniczych i Przemyslu Artystycznego w Poznaniu i tam pelnil funkcje kierownika Wydzialu Rzezby i Ceramiki.Nastepnie zostal konserwatorem w zarzadzie miasta Warszawy zajmujacym sie odnowa pomnikow i rzezb parkowych. St.Jagmin uwazany jest za prekursora ceramiki nowoczesnej w Polsce,ale niewiele z jego dziel zdolano zachowac.Te nieliczne znajduja sie obecnie w Muzeach Krakowa i Warszawy.Najwybitniejsze rzezby utrzymane w konwencji symbolizmu i secesji to m.in Kobieta na slimaku,Glowa mezczyzny,Szatan. St.Jagmin zmarł w Warszawie w roku1961.  (I.S)